SatijnEen Satijnangora konijn is een kruising tussen een langharig satijnkonijn en een Frans Angora konijn. Ze hebben net als Franse angora's geen lange beharing op het gezicht, oren en poten en produceren minder wol dan andere angorarassen. Wat een Satijnangora echter uniek maakt is de glans doordat ze met een satijnkonijn gekruist zijn. Door het satijn-gen lijkt het licht te worden gereflecteerd, dit omdat de omhulling rond het pigment van elke haar doorschijnend is i.p.v. ondoorzichtig zoals bij de meeste konijnrassen. Dit resulteert in een diepe kleur, een hoge glans en extreem zachte textuur van het haar. Satijnangora jongen glanzen dan ook als een spiegel. Door deze gladheid zal de vacht ook minder snel klitten als andere Angorarassen.
In de verenigde staten is het Satijnangora konijn ontstaan in de jaren 30 bij de fokker John C. Fehr, maar hij vond de vacht te zwak. 50 jaar later kruiste ene Nederlandse vrouw in Canada Leopoldina Meyer dit opnieuw en zo ontstond echt het Satijnangora konijn. Erkend is het pas in 1987 bij de ARBA in de Verenigende staten in 8 verschillende kleurgroepen met daarin weer verschillend varianten.
In Nederland is het een (nog) niet erkend ras, maar enkele andere Europese landen hebben dit inmiddels als ras geaccepteerd, waaronder Zweden, Denemarken en Noorwegen waar 31 kleuren toegestaan zijn.
Het is een middelgroot konijn, volwassen konijnen wegen tussen de 3 en 4,5 kilo, de vacht op de rug flanken en buik moet minimaal 7 cm lang zijn na een groeiperiode van 90 dagen.
Het is een rustig konijn, al houden ze wel van veel lichaamsbeweging, bijten eigenlijk nooit en houden van gezelschap. Eigenlijk een ideaal konijn voor kinderen vanwege hun rustige aard.