SatijnWoonachtig in Neede.
annika@satijnangorakonijnen.nl
Hoe het begon
Oktober 2025 hebben wij (Hans, Annika, Tobias en Mendel) kennis gemaakt met met Satijnangora konijnen, we waren op zoek naar lieve rustige konijnen die ook geschikt zijn voor kinderen. In eerste instantie op zoek naar nog grotere konijnen, maar toen we een foto van Satijnangora konijnen zagen waren we verkocht. Ook de mogelijkheden van de vachten sprak ons zeer aan, namelijk dat er mee gevilt en gesponnen kan worden.
We wilden eigenlijk vrouwtjes, als eerste kwamen Brunster en Cobra.
Brunster vanwege zijn karakter, zo rustig en aanhankelijk (helaas per ongeluk toch een mannetje ;-) ) Maar ach, hij is fantastisch en loopt vaak los door het huis compleet zindelijk en gaat gezellig bij de kinderen zitten en Mendel vindt het zijn konijn.
Cobra is uitgekozen door Tobias vanwege de zwarte kleur, koos precies het konijn bij zijn karakter, energiek en vrolijk, maar niet zo'n knuffelaar als Brunster is.
Omdat ze op gegevens moment apart moesten wilden we er toch nog echt een 2e vrouwtje bij, dat werd Marie, Hans heeft haar uitgezocht, hij vond het een mannelijke leur om te spinnen... In het begin een zorgenkindje, te klein, mager met hard buikje omdat ze ziek was geweest, maar met veel massages en groenvoer is ze verandert in een lief, speels en ondeugend konijn.
In januari 2026 kwam de kans om uit Zweden een voedster te kopen, erg belangrijk voor de bloedspreiding aangezien het een nog weinig voorkomend ras is met in Nederland en omliggende landen een nog kleine genenpoel. Zimmet, een bijna 1 jaar oude voedster en hopelijk drachtig kwam samen met een paar andere konijnen naar Nederland. Een prachtig konijn gekeurd met 94,5 punt in Zweden met met een iets andere (ruwere) vacht, haar vacht zit waarschijnlijk daardoor altijd piekfijn eruit alsof ze meedoet aan een shampoo reclame. Wel was ze heel bang, als ze niet zo veel heeft meegemaakt en heeft de eerste 2 dagen alleen bang in een hoekje gezeten van de kooi en at niks. Na 2 dagen haar eruit gehaald en op schoot gezet en na 10 minuten was het ineens ok, ging ze met de oren rechtop ontdekken en vanaf dat moment eet ze en beweegt ze. Wel is ze nog bang voor wat hardere geluiden, maar bij rustig benaderen is ze niet meer zo bang. Vanaf halverwege februari verwachten we jonge konijnen van haar als alles goed gaat.
Onze huidige konijnen kan je na inloggen via onderstaande link zien: